เมื่อคืน...ผมเดินทางไปดูใจ เอ๊ย! ไปให้กำลังใจ อาร์เซน่อล นะครับ ไม่ได้เดินทางไปดู แมนฯ ยูไนเต็ด ที่ น๊อตติ้งแฮม และต่อไปคือสิ่งที่เห็นจากบนอัฒจันทร์ที่ เอมิเรตส์ สเตเดี้ยม
1. ฟูแล่ม มาตั้งรับแบบเต็มตัว วางกองหลัง 5 คน กลางอีก 4 ทิ้งกองหน้าไว้ตัวเดียว
ว่าแล้วก็สร้างความอึดอัดให้เจ้าถิ่นพอสมควร
2. พลพรรคไอ้ปืนใหญ่เองที่ต้องการชัยชนะเพียงสถานเดียวก็เล่นแบบระมัดระวังมาก เน้นการครองบอล ไม่เสี่ยงเปิดบอลแบบได้เสียสักเท่าไหร่
ประมาณว่ากลัวจะโดนนำแล้วต้องไล่ตามควาย
เกมรุกจึงเชื่องช้าจนแทบหาจังหวะเข้าทำไม่ได้ แต่บทจะได้ประตูนำก็ดันได้แบบดื้อๆ ซะอย่างนั้น
3. พอขึ้นนำ 1-0 เท่านั้นแหละ มันเหมือนการยกภูเขาทองออกจากอก อาร์เซน่อล กลับมาเล่นได้ตามธรรมชาติของตัวเองทันที
เกมของพวกเขาเร็วขึ้น และหาโอกาสทำลายตาข่ายได้มากขึ้น ผิดกับตอนเสมอ 0-0 ชัดเจน
4. ไฮไลต์ของเกมอยู่ที่ตอน บูกาโย่ ซาก้า ถูกส่งลงมาเป็นตัวสำรอง หลังถูกอาการบาดเจ็บลักพาตัวไปนานถึง 3 เดือน
เดอะ กูนเนอร์ส ลุกขึ้นยืนกระทืบฝ่ามือพลางส่งเสียงตะโกน 'ซาก้า..ซาก้า..ซาก้า' ดังสนั่นลั่นทุ่ง
ซาก้า ลงมาไม่นานก็โขกตุงตาข่ายช่วยให้ 'ปืนใหญ่' นำห่าง 2-0 บรรยากาศตอนนั้น สนามแทบแตก เพราะความบ้าคลั่งของกองเชียร์เจ้าถิ่น
5. เข้าสู่ช่วงทดเจ็บ ทีมเยือนที่ฮึดสู้ไล่ตีไข่แตกมาเป็น 2-1 แต่ อาร์เซน่อล ก็นิ่งพอที่จะรักษาสกอร์นำจนหมดเวลา ไล่พวกพรี่ๆ แบบห่างๆ อยู่ 9 แต้ม
เรียนตามตรงว่าแค่ก็ยืดเวลาคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกของ ลิเวอร์พูล ให้ช้าลงเพียงเท่านั้น !!!
โบนัส แทร็ค: ผมเคยมาดูเกมที่ เอมิเรตส์ สเตเดี้ยม ทั้งหมด 5 ครั้ง สถิติเจ้าบ้านชนะ 100% เต็ม
"บอ.บู๋"